در جلسه سه شنبه هفته گذشته شورای شهر به مناسبت روز جهانی محیط زیست قرار شد آقای دکتر اسماعیل کهرم بیایند و نظر به اهمیت تنوع زیستی در شهر تهران و نقش پرندگان در آن صحبت کنند. پرندگانی که هر روز بیش از روز پیش از تهران قهر می کنند و می روند.
ابتدا من به نقش پرندگان در طبیعت اشاره کردم و با بیان مثالل هایی در فرهنگ و ادب اسلامی و ایرانی و نقش برجسته پرندگان در آن مانند داستان هدهد در قرآن کریم و کتاب هایی مانند منطق الطیر عطار، شعرهایی مانند (روزی ز سر سنگی عقابی به هوا خاست) از خانلری و شعر معروف مرغ سحر بهار همه را حاکی از جایگاه ویژه پرندگان به عنوان نمادهای سبکبالی، آزادی و رهایی از قفس دانستم.
دکتر کهرم استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران سخن خود را با صدای پرندگان و خواندن شعری کوتاه آغاز کرده و گفت: پرندگان نشانه ای برای سلامت یک شهر و محیط شهری هستند و ما با این روش می توانیم بفهمیم تهران چقدر پاک است. در عین حال حضور پرندگان نشان دهنده آب، هوا و غذای سالم است که برای شهروندان هم مفید خواهد بود.
دکتر کهرم گفت: در تهران چکاوک، لک لک، فلامینگو، عقاب، شاهین و پرندگانی دیگری داریم که البته مردم بسیاری از آنها را می شناسند. مثلا به لک لک حاجی لک لک یا به فلامینگو مرغ حسینی می گویند.
آقای بختیاری کارشناس محیط زیست نیز در این جلسه به نکته خوبی اشاره کرد و آن اینکه: پارک ها و فضاهای سبز شهری می توانند به راحتی تبدیل به سایت پرنده نگری شوند و کودکان به جای رفتن به موزه ها و تماشای پرندگان خشک، پرندگان زنده را تماشا کنند.
در ابتدای این جلسه البته مطلبی هم گفتم که نمی دانم چرا بین آن همه حرف این یکی مورد توجه خبرنگاران قرار گرفت. من بی تقصیرم!
در آخرین گزارش EPI) ENVIRONMENTAL PERFORMANCE INDEX) که از سال 2006 هر دو سال یک بار منتشر می شود، رتبه ایران از 53 در سال 2006 به 78 رسیده، یعنی 25 رتبه سقوط کرده است. EPI یکی از شاخص های معتبر جهانی برای رتبه بندی وضعیت محیط زیست کشورهاست.
این موضوع را من به عنوان یک هشدار مطرح کردم اما باز هم با آن برخورد کارشناسی نشد و حرف هایی به میان آمد که ترجیح دادم هر کسی درباره اش پرسید، بگویم: آمار مورد اشاره در سایت مربوطه به آدرس زیر است. خودتان بروید، بخوانید و قضاوت کنید.
http://epi.yale.edu/file_columns/0000/0151/epi2010_report.pdf
