دیروز در جلسه علنی شورای شهر گفتم:
مردم شهر ما اغتشاشگر نیستند، مردم معترض اغتشاش گر نبوده اند، اما فضا به گونهای است که این وقایع تلخ روز به روز شدت می یابد و به جای آنکه از سوی سطوح بالای کشور تدابیری اتخاذ شود هر روز اتهامات بیشتر میشود. حوادث مربوط به مراسم عاشورا و تاسوعای حسینی در تهران و برخی شهرها واقعا تاسف بار و مایه نگرانی است، مانند حمله به بیت حضرت امام (ره) و حسینیه جماران که یکی از اتفاقات ناگوار در این زمینه بود و نوعا جوانان و مردم متدین و دلسوز انقلاب و ارزشهای دینی در این میان مورد سختترین حملات قرار گرفته اند. جوانان ما به مقدسات احترام می گذارند و بدان علاقمند هستند و کسی توهین نمی کند. امیدوارم خدا به همه ما کمک کند تا به جای متهم کردن، یکدیگر را دعوت به آرامش و منطق کنیم. در این مورد البته باید تدابیری دوراندیشانه به کارگرفته شود. چنین اتفاقاتی در کشورهای دیگری رخ داده و آنها توانسته اند مسایل خود را حل کنند، مانند عراق و لبنان و افغانستان. ما چرا نتوانیم.
البته ظاهرا این حرف های من برای بعضی ها ناخوشایند بوده است. نمی دانم چرا؟
ترجیح می دهم در شرایط سخت و دشوار به این شعر که منسوب به امام حسین (ع) است، فکر کنم:
شیعتی! مهما شربتم ماء عذب فاذکرونی/ او سمعتم باسیر او شهید فاندبونی/ فانا السبط الذی من غیر جرم قتلونی/ و بجرد الخیل بعد القتل عمدا سحقونی/ لیتکم فی یوم عاشورا جمیعا تنظرونی/ کیف استسقی لطفلی فابوا ان یرحمونی
شیعیانم!
هرگاه آب گوارا نوشیدید یادم کنید و هر گاه از اسیر یا شهیدی شنیدید برایم گریه کنید. من کسی هستم که بدون جرمی کشته شدم و پیکرم پایکوب سم اسبان شد. ای کاش روز عاشورا بودید که ببینید چگونه برای فرزندم آب خواستم و آنها به من رحم نکردند.
پس از تحریر:
این نوحه ای معروف، منسوب به حضرت است که اخیرا در اینجا نیز توضیحاتی درباره آن آمده است. هنگام جستجوی ابیات آن در گوگل نیز می توان از طریق بیش از ٨ هزار لینک به آن دست یافت.
نویسنده :
معصومه ابتکار - ساعت ٩:٠۱ ق.ظ روز چهارشنبه ٩ دی ۱۳۸۸
